25.02.2013
చాల రోజుల తర్వాత
నీ దర్సనం నా
కనుల ముంగిట హరివిల్లై
పలకరించగా
కొన్ని
నిమిషాలలోనే ఆ సంతోషం కల గ మిగిల్చి వెళ్ళిపోయావ నేస్తం
నీ మాటకై
వేచాను నీ రాకకై చూశాను
నీ మాటకై
వేచిన ఆ క్షణమున - యెదలో అలజడి రేపిన నీ
మౌనం చూసి
గుండె పగిలి
ఆవేదనతో హృదయజ్వాల రగులుకున్నది
నీవు రావు
అనే ఆ క్షణములు నను చుట్టుముట్టి
అవహేళన
చేసాయి, ఆ
బాధతో తట్టుకోలేని నా మనసు
నా కనుల
తీరానా ఉప్పు కెరటాలను ఓదార్చలేక
ఏనాటికైనా నీ
పాదాన్ని తాకుతాయి అనే ఓ చిన్ని ఆశతో
కటిక
చీకటిలో కన్నీటి కడలితో చేయి కలిపింది
ఎంత అవమానం
ఎదురైనా నా మనసు నీ రూపాన్ని చేరగనివ్వదు
నాలోని ఆశను
భంగం కానివ్వదు ఆ ఆశే " నీ వస్తావని
"
***
నిండు
నూరేళ్ళు నీతో సంతోషం గా జీవించాలని అనుకున్నా
కాని నీతో
గడిపినా జ్ఞాపకాల ఒడిలో సేద తీరుతున్న
నీ ప్రేమతీరం
అద్దరిన నా ఊహలనావకు చోటు ఇచ్చావు
ఆ తీరం లోని
వీచే గాలులు ఓ మధుర జ్ఞాపికలై నను తాకగా
నీ చల్లని
స్పర్స తలపే నా మదిలో ఊయల ఊగసాగెనె
కాని
ఇలలో నీవు
లేని క్షణమే నా మదిని హేళన చేయగా
కడలి
పిలుపునకు చేరువయ్యాను...ఊపిరి అందక కలిసిపోయాను
No comments:
Post a Comment